بیوگرافی فریبا کوثری ،از مهمانداری هواپیما تا بازیگری + عکس

فریبا کوثری (Fariba Kosari) (متولد ۱ آذر ۱۳۴۵ در زاهدان) بازیگر سینما ، تلویزیون و تئاتر ایران است.

وی دارای مدرک تحصیلی دیپلم اقتصاد میباشد. شروع فعالیت وی از سال ۱۳۶۷ با فیلم تلویزیونی «چهره یک صهیونیست» از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بود.

فریبا کوثری: من به شدت به خانواده ام وابسته هستم. این وابستگی توأم با احترام باعث شده بود که در طول سال ها دلم بخواهد همواره به مادر و برادرم نزدیک باشم، به همین خاطر در مقطعی فکر می کردم ممکن است ازدواج بین من و آنها جدایی بیندازد یا باعث شود در زندگی مشترک من خللی ایجاد شود.

از طرفی من همیشه برای زندگی مشترک احترام قائل بودم و اعتقادم بر این بود فردی که زندگی جدیدی را شروع می کند باید با تمام وجود در خدمت زندگی اش باشد و به نوعی هرگز به جدایی و مسائلی از این دست فکر نمی کردم. این تصورات به نوعی من را از ازدواج دور کرد هر چند که من ازدواج کردن را به پای قسمت هم می گذارم. البته من ارتباط بسیار نزدیکی با برادرزاده هایم دارم و کنار آنها بودن مرا آرام می کند، آنان را به مانند بچه های خودم دوستدارم و حضورشان باعث می شود که من خلأ مادر نشدن را کمتر حس کنم. خوشبختانه آنها بسیار خوب تربیت شده اند و یاد گرفته اند در جامعه و خانواده چطور حضور داشته باشند.

آموختن در هر لحظه

او دانش آموخته بازیگری نیست اما میگوید کارش برایش صحنه آموختن بوده. فریبا کوثری قبلا در مصاحبهاش با «سیبسبز» گفته بود: «خوشحالم که با کارگردانهای خوب و بزرگی کار کردهام. مرحوم رسول ملاقلیپور، کمالتبریزی، مرحوم شهریار پارسیپور، جعفری جوزانی، داوود میرباقری، سهیلیزاده، مهدی فخیمزاده، تهمینه میلانی و همینطور بازیگران خوبی که از آنها چیزهای بسیاری آموختم. آن موقع کلاسهای بازیگری که نبود، تازه جنگ تمام شده بود و آموزش بازیگری هم جایگاه مشخصی نداشت. به همین دلیل سعی کردم از استادان بزرگ آن زمان یاد بگیرم. شاید شاگرد خوبی نبودم؛ ولی همه تلاشم را میکردم. من درکنار زندهیاد خسرو شکیبایی، مهدی هاشمی، فرامرز قریبیان، جهانگیرالماسی، مرحوم حمیده خیرآبادی، محمدعلی کشاورز و بزرگان دیگری که هرکدام دنیایی از تجربه بازیگری بودند، درسهای زیادی یاد گرفتم.»

پر کار بودن همیشه خوب نیست!

فریبا کوثری بازیگر پرکاری نیست و دوست هم ندارد که باشد. میگوید هنوز هم وقتی کار جدیدی به او پیشنهاد میشود، تا چندشب اضطراب دارد و خوب نمیخوابد. میگوید: «تا وقتی که احساس کنم نقش را پیدا کردهام و میتوانم از پس آن بربیایم هم این حالت ادامه دارد. بزرگی درباره بازیگری گفته است: «۲چیز اسم بازیگر را ماندگار میکند: یکی انتخاب درست و دیگری زندگی سالم.» شاید به دلیل همین سختگیری درانتخابهاست که خیلی پرکار نیستم. دلم نمیخواهد چندکار را با هم قبول کنم چون حتما کارهای دلچسبی نخواهند شد.»

زندگی فریبا کوثری هم مثل تمامی ما فراز و فرودهایی داشته اما او میگوید: «زندگی را خیلی سخت نمیگیرم، به هر حال باید یک جوری زندگی کرد. هر کسی هم برای بهتر زندگی کردن روشی دارد. درست است که خیلی اتفاقها دست من نیست ولی سعی میکنم تعداد حس و حالهای خوبم بیشتر از لحظههای دلگیریام باشد. هروقت هم افسرده میشوم، سر خودم را گرم میکنم؛ کلاس ورزش میروم و به دوستانی که مدتی است ندیدمشان سر میزنم. اگر فرصتی دست بدهد مسافرت میروم که معمولا هم شمال است و بالاخره زندگی ادامه دارد.»

با تمام انرژی کار کردناو دوست ندارد که چند کار را با هم قبول کند اما زمانی که کاری را میپذیرد، با تمام وجود برای موفق شدن تلاش میکند و وقت میگذارد. خودش معتقد است: «این انرژی بهدلیل علاقه زیاد به کار است. تا وقتی کاری را دوست نداشته باشی، یک ساعتش را هم نمیتوانی تحمل کنی و هرلحظه کار برایت عذاب است اما اگر علاقه وجود داشته باشد، هر روزش برایت یک ساعت میگذرد. درهرصورت همیشه خودم را متعهد میبینم، آن هم نسبت به یک جمعیت ۷۰-۶۰ میلیونی و علاوه برعلاقهام، این تعهد هم من را سرپا نگه میدارد.»

تک بعدی نبودن

فریبا کوثری فقط یک بازیگر نیست. او یک آشپزحرفهای است و به این کار عشق میورزد. پیش از این از زبان خودش شنیده بودیم: «از اینکه بروم مهمانی و خودم شیرینی درست کنم و ببرم، از اینکه عید باشد و شیرینیهای خانه را با دست خودم پخته باشم، از اینکه مهمان بیاید و از شام گرفته تا شیرینی و دسر را خودم تهیه کرده باشم، لذت میبرم چون کار دست خودم است و حس خوبی به من القا میکند. من با آشپزی به آرامش میرسم. گاهی که عصبانیام و حالم زیاد خوب نیست، آشپزی میکنم چون فکرم را مشغول میکند و به من آرامش میدهد، درعینحال خلاقیت و نوآوری دارد. قالبگیری و تزئین و بستهبندی، همهشان به خلاقیت ربط دارند.»

پذیرفتن واقعیتهای زندگی

او فرزندی ندارد اما رفتار مادرانه را در زندگی با برادر زادههایش تجربه کرده است. خودش معتقد است: «اصلا مهم نیست که هیچوقت مادر نبودهام. یکسری واقعیتها را در زندگی باید پذیرفت. اگر در ۱۸ سالگی ازدواج میکردم، الان یک پسر ۲۰ ساله داشتم. مهم این است که اول باید خودم نقش را باور کنم تا مردم هم بتوانند باورش کنند. بعد هم البته فکر نمیکنم در مجموعهای که به نسبت موفق است، فقط یک یا چند بازیگر نقش دارند.۲ تا بچه برادر دارم که عاشقانه دوستشان دارم؛ کیمیا ۱۴ ساله و پوریا ۱۱ ساله است که همه زندگی من و در واقع بچههای من هستند چون خیلی برای بزرگشدنشان زحمت کشیدهام و فکر میکنم جزو معدود عمههایی باشم که آنها هم خیلی من را دوست دارند.»